Thalita Kum! świadectwo

JEZU!

MARYJO!

Kocham WAS

Ratujcie dusze!

Zapraszam i całym sercem zachęcam, aby podjąć 33-dniowe przygotowania do złożenia Aktu Ofiarowania Panu Jezusowi przez Niepokalane Serce Maryi i rozpoczęcie całkiem nowej jakości życia: ŻYCIA ODDANIEM! ŻYCIA WOLĄ BOŻĄ, jak MARYJA! UMIŁOWANIEM BOGA OBECNEGO… KTÓRY ODDAJE SIĘ NAM CAŁY W NAJŚWIĘTSZEJ OFIERZE MSZY ŚWIĘTEJ … W EUCHARYSTII!

kontakt: oddani.Maryi@gmail.com
zapisy: szczegóły

Anna Kozikowska – żona i mama 4 dzieci – bez granic oddana Jezusowi i Maryi Niepokalanej, propagatorka ruchu „niewolnictwa maryjnego” w oparciu o wskazówki św. Ludwika Marii Grignon de Monfort.
Razem z mężem założyła, prowadzi i animuje Wspólnotę Duchowych Niewolników Maryi przy Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży w Warszawie na Siekierkach. Inicjatorka i animatorka „Wieczorów z Maryją”.
Od kilku lat organizuje i animuje 33-dniowe rekolekcje dla wiernych pragnących przygotować się do złożenia/odnowienia Aktu Ofiarowania Panu Jezusowi przez Maryję.
Opracowała Przewodnik „33 dni AD IESUM PER MARIAM” (Wyd.Apostolicum, 2018) dla duchowych Niewolników Maryi.
Współautorka Przewodnika Mamo, tato, kim jest Pan Bóg?” (Wyd.Sióstr Loretanek, 2013) dla rodziców dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej .
Prowadzi bloga o tematyce duchowej – pomaranczki.wordpress.com.
W parafii św. Anny w Wilanowie z jej inicjatywy od kilku lat są sprawowane Msze św. wotywne o Duchu Świętym w każdy pierwszy poniedziałek m-ca. Tam również założyła Bractwo Adoracyjne Najświętszego Sakramentu i przez kilka lat prowadziła parafialny tygodnik „Klimaty św. Anny”, pisząc artykuły o tematyce religijnej. Dzieląc się wspólnym z mężem zachwytem Eucharystią, razem napisali serię artykułów Przewodnik po Eucharystii” (dostępne na blogu „pomaranczki”). Razem wychwalają Boga i Maryję muzyką, śpiewem… życiem w służbie innym!

„Kapłańskie Pięćdziesiątnice” – rekolekcje dla proboszczów – o. Daniel Ange

O. Daniel Ange, francuski benedyktyn, założyciel międzynarodowej szkoły modlitwy Młodzi-Światło, przybył do Koszalina, gdzie w dniach 9-13 maja 2016 r. poprowadził rekolekcje dla proboszczów i wikariuszy w Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej. Proboszczowie z całej diecezji, a także biskupi oraz księża pracujący w WSD i kurii przybyli na rekolekcje z o. Danielem Ange.

Poniżej prezentujemy zapis rekolekcji prowadzonych przez o. Daniela Ange dla proboszczów:

Konferencja o Pięćdziesiątnicy naszego istnienia (poczęcia) i chrztu

Konferencja o Pięćdziesiątnicy powołania, święceń

Konferencja o Pięćdziesiątnicy przejścia do życia w Niebie

Homilia (wtorek)

O o. Danielu Ange, o szkole ewangelizacji, o Miłosierdziu i przebaczeniu

Konferencja o misji

Homilia (środa)

o_Daniel_Ange

9 maja rekolekcje kapłańskie prowadzone przez Daniela Ange rozpoczęła grupa proboszczów. O. Ange podjął się przejść z nimi duchową pielgrzymkę przez kolejne etapy ich życia. Zanim jednak dojdą do głębszego namysłu nad powołaniem do kapłaństwa, czy nawet – czekającym każdego – oddaniem się w ramiona Boga u kresu swoich dni, usłyszeli o darze życia, który otrzymali od Boga. Rekolekcjonista ukazał im, że dar ten pochodzi ze światłości wcześniejszej niż stworzone ciała niebieskie, które są zaledwie jej sługami.

Chciałbym rozpocząć te małe rekolekcje od odwołania się do pięciu Zesłań Ducha Świętego w naszym życiu – powiedział o. Ange, wymieniając jako pierwszą Pięćdziesiątnicę poczęcia, a następnie: chrztu, powołania, święceń kapłańskich i osobistej Paschy, czyli przejścia z tego świata do Nieba.

Na Pięćdziesiątnicę poczęcia o. Daniel Ange rzucił osiem spojrzeń. – Pierwszą jest to, że jesteśmy nieśmiertelni – powiedział, wyjaśniając że celem tego daru jest oglądanie Boga. – Ponieważ nieśmiertelność nie jest przekazywana genetycznie, więc potrzeba było, by początek mojego istnienia był naprawdę Pięćdziesiątnicą – mówił o. Ange.

Ukazywał tajemnicę stworzenia człowieka jako totalną nowość i niepowtarzalność, żeby doprowadzić słuchaczy do głębszego otwarcia na radość bycia stworzonym. – To Ojciec wlał we mnie pewnego dnia swego Ducha, poprzez serce swojego Syna, abym kiedyś stał się całkowicie do Niego podobny.

Rekolekcjonista w przekazie tajemnic wiary posługuje się ikonami, m.in. ikoną Trójcy Świętej Rublowa. Nawiązuje do nauk Jana Pawła II, Benedykta XVI oraz kard. Stefana Wyszyńskiego. Powołując się na słowa tego ostatniego, czczącego macierzyństwo swojej mamy, wyjaśniał kapłanom, że wdzięczność za dar życia powinna obejmować także osoby, poprzez które się je otrzymało, zwłaszcza matkę. Ukazywał kapłanom, w jaki sposób należy patrzeć na kobiety – zawsze z wielkim szacunkiem, ponieważ każda przypomina tajemnicę Maryi, Służebnicy Pańskiej. Zachęcał, by księża ten wielki szacunek do kobiet i radość z daru życia przekazywali wiernym, a zwłaszcza młodzieży, zainfekowanej wirusem beznadziei.

Mówił też o ojcostwie Boga. – Wiele osób dzisiaj nie jest już zdolnych powiedzieć do Boga „Abba”, mój kochany tatusiu. Ponieważ nie poznali nikogo na ziemi, kto objawiłby im ojcostwo Boga. Często ich ojcowie nie byli sakramentem – znakiem widzialnym – ojcostwa Boga. Wyrazicielem tej ludzkiej beznadziei, pytań rzucanych rozpaczliwie Niebu, stał się na Krzyżu sam Jezus. – I nagle także ja mogę na nowo powiedzieć: Ojcze w Twe ręce oddaję ducha mego. Jestem znowu jak małe dziecko – wlewał słowa nadziei o. Ange.

Jako sposób trwania w tym synostwie, w szczęściu z daru życia, duchowny zaproponował prosty sposób modlitwy: kontemplację słów „Jezu-Ojcze”.

za: Gość Niedzielny

„Kapłańskie Pięćdziesiątnice” – rekolekcje dla wikariuszy – o. Daniel Ange

O. Daniel Ange, francuski benedyktyn, założyciel międzynarodowej szkoły modlitwy Młodzi-Światło, przybył do Koszalina, gdzie w dniach 9-13 maja 2016 r. poprowadził rekolekcje dla proboszczów i wikariuszy w Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej

Poniżej prezentujemy zapis rekolekcji prowadzonych przez o. Daniela Ange dla księży diecezjalnych:

Konferencja o darze celibatu

Konferencja o Kościele

Konferencja o Eucharystii

Konferencja o Eucharystii

Homilia (czwartek)

Konferencja o Eucharystii]

Homilia (piątek)

Świadectwo wobec współczesnego świata

o_Daniel_Ange

9 maja rekolekcje kapłańskie prowadzone przez Daniela Ange rozpoczęła grupa ok. 200 proboszczów, dwa dni później – ok. 110 wikariuszy. O. Ange poprowadził ich na duchową pielgrzymkę przez kolejne etapy ich życia. Zanim jednak dojdą do głębszego namysłu nad powołaniem do kapłaństwa, czy nawet – czekającym każdego – oddaniem się w ramiona Boga u kresu swoich dni, usłyszeli o darze życia, który otrzymali od Boga. Rekolekcjonista ukazał im, że dar ten pochodzi ze światłości wcześniejszej niż stworzone ciała niebieskie, które są zaledwie jej sługami.

Chciałbym rozpocząć te małe rekolekcje od odwołania się do pięciu Zesłań Ducha Świętego w naszym życiu – powiedział o. Ange, wymieniając jako pierwszą Pięćdziesiątnicę poczęcia, a następnie: chrztu, powołania, święceń kapłańskich i osobistej Paschy, czyli przejścia z tego świata do Nieba.

NAJŚWIĘTSZE SERCE JEZUSA

Przepełniona wiarą historia wojenna…

NAJŚWIĘTSZE SERCE JEZUSA

To był pamiętny dzień – 1 czerwca 1941 r., kiedy w wileńskiej parafii świętych Piotra i Pawła rodzina K. oddała się Sercu Jezusowemu. Na akcie zawierzenia złożyli swoje podpisy: tata Józef, mama Aniela oraz dwóch starszych synów – Eugeniusz i Euzebiusz. Jedynie za najmłodszego – pięcioletniego Jurka – trzeba było się podpisać. Na pamiątkę tego wydarzenia otrzymali obraz Serca Bożego, aby im przypominał, że panuje wśród nich Jezus, który przemienia ich serca na wzór swego Najświętszego.

– To był pamiętny dzień – wspomina dzisiaj pan Jerzy, ów najmłodszy syn – ponieważ 20 czerwca 1941 r. dostaliśmy ukaz, obwieszczający nam, że mamy się spakować, bo za dwa dni przyjedzie po nas ciężarówka i zostaniemy wysiedleni na Syberię.

Czytaj dalej „NAJŚWIĘTSZE SERCE JEZUSA”

Nowy Cud Eucharystyczny w Polsce!

Wczoraj, w niedzielę, 10 kwietnia 2016 r. podczas Mszy św. o godzinie 12.00 w kościele św. Jacka w Legnicy biskup Zbigniew Kiernikowski ogłosił komunikat w sprawie Wydarzenia Eucharystycznego, do jakiego doszło w tamtejszej parafii. Oto treść tego wystąpienia:

Jako Biskup Legnicki podaję niniejszym wiadomość o wydarzeniu, jakie zaszło w parafii św. Jacka w Legnicy i które ma znamiona cudu eucharystycznego. Na Hostii, która 25 grudnia 2013 roku przy udzielaniu Komunii świętej upadła na posadzkę i która została podniesiona, i złożona do naczynia z wodą, po pewnym czasie pojawiły się przebarwienia koloru czerwonego. Ówczesny Biskup Legnicki Biskup Stefan Cichy powołał Komisję, której zadaniem było obserwowanie zjawiska. W lutym 2014 roku został wyodrębniony fragment materii koloru czerwonego i złożony na korporale. W celu wyjaśnienia rodzaju tej materii Komisja zleciła pobranie próbek i przeprowadzenie stosownych badań przez różne kompetentne instytucje.

Ostatecznie w orzeczeniu Zakładu Medycyny Sądowej czytamy:

W obrazie histopatologicznym stwierdzono fragmenty tkankowe zawierające pofragmentowane części mięśnia poprzecznie prążkowanego. (…) Całość obrazu (…) jest najbardziej podobna do mięśnia sercowego” (…) ze zmianami, które „często towarzyszą agonii.

Badania genetyczne wskazują na ludzkie pochodzenie tkanki.

W styczniu br. przedstawiłem całą tę sprawę w Kongregacji Nauki Wiary. Dziś, zgodnie z zaleceniami Stolicy Apostolskiej, polecam Księdzu Proboszczowi Andrzejowi Ziombrze przygotowanie odpowiedniego miejsca dla wystawienia Relikwii tak, aby wierni mogli oddawać Jej cześć. Proszę też o udostępnienie przybywającym osobom stosownych informacji oraz o prowadzenie systematycznej katechezy, która pomagałaby właściwie kształtować świadomość wiernych w dziedzinie kultu eucharystycznego. Polecam nadto założenie księgi, w której byłyby rejestrowane ewentualne uzyskane łaski oraz inne wydarzenia mające charakter nadprzyrodzoności.

Mam nadzieję, że wszystko to posłuży pogłębieniu kultu Eucharystii i będzie owocowało wpływem na życie osób zbliżających się do tej Relikwii. Odczytujemy ten przedziwny Znak, jako szczególny wyraz życzliwości i miłości Pana Boga, który tak bardzo zniża się do człowieka.

Polecam się Waszej modlitwie i Wam błogosławię

Zbigniew Kiernikowski
Biskup legnicki                     ( zobacz: Komunikat.pdf )

Cuda Eucharystyczne zdarzają się bardzo rzadko. Od pierwszego tego typu zjawiska, które miało miejsce w VIII wieku w Lanciano we Włoszech, aż do dziś Kościół uznał za autentyczne 133 takie przypadki. Ostatni z nich wydarzył się kilka lat temu w Sokółce. Został potwierdzony przez dwójkę doświadczonych patomorfologów: profesor Marię Sobaniec-Łotowską i profesora Stanisława Sulkowskiego, którzy niezależnie do siebie doszli do identycznych wniosków.

Naukowcy badali konsekrowaną Hostię, która w październiku 2008 roku podczas Mszy św. została upuszczona na podłogę, a potem włożona do szklanego naczynia, gdzie miała się rozpuścić. Tymczasem nie tylko nie rozpuściła się ona, lecz także na jej powierzchni pojawiła się czerwona plama sprawiająca wrażenie skrzepu. Ponieważ stan taki utrzymywał się długo, zlecono dokonanie ekspertyzy naukowej.

Wspomniani badacze wskazali wówczas na trzy niewytłumaczalne naukowo zjawiska. Pierwszym z nich był fakt, że włożony do wody komunikant nie rozpuścił się całkowicie, lecz tylko częściowo. Po drugie: tkanka na opłatku okazała się fragmentem mięśnia sercowego człowieka. Przebywając tak długo najpierw w wodzie, a później na korporale, powinna ona ulec procesowi martwicy, czyli obumierania. Tymczasem podczas wszystkich badań wykazywała zachowania charakterystyczne dla mięśnia sercowego w stanie agonalnym. Trzecim zagadkowym zjawiskiem był fakt, że owa tkanka ludzkiego organizmu w sposób strukturalny połączona pozostawała z konsekrowaną Hostią. Naukowcy podkreślają, że tego typu przenikanie się ciała i chleba jest zjawiskiem, które nigdy dotąd nie było obserwowane w przyrodzie. Wiedza naukowa nie tylko nie zna tego typu przypadków, ale także wyklucza ich zaistnienie.

Obecnie mamy do czynienia z kolejnym – po Sokółce – Cudem Eucharystycznym na świecie. Rodzi się pytanie: dlaczego drugi raz z rzędu dochodzi do tego właśnie w Polsce? Teologowie podkreślają, że cuda są znakami z Nieba. Ich celem nie jest budzenie sensacji, lecz wzmocnienie wiary ludzi, zwłaszcza w kontekście czekających ich wyzwań. Jakie wyzwania stoją teraz przed Polską? Dlaczego potrzebujemy aż takich znaków? Do czego wzywa osobiście każdego wierzącego w naszym kraju ów znak?